ثبت رکورد ٢٨ درصدی ترانزیت خارجی در دروازه ملل / واردات ۶۱ هزار تن گندم اهدایی هند به افغانستان از طریق بندر شهید بهشتی چابهار/ ویترین متنوع بزرگترین بندر اقیانوسی کشور در ترانزیت خارجی بهره برداری از پنج پروژه بزرگ عمرانی و تجهیزاتی بندر چابهار تا پایان سال/ پروژه های عمرانی بندر چابهار با بیش از ۴۶۰ میلیارد تومان اعتبار و اشتغال زایی مستقیم 708 نفر در دست اجراست گامی دیگر در مسیر رونق تجارت بندر چابهار/ورود اولین محموله شکر صادراتی هند به افغانستان پیام تبریک مدیر کل بنادر و دریانوردی سیستان و بلوچستان به مناسبت روز کارمند لزوم هم افزایی دستگاه های اجرایی جهت احیای سفرهای دریایی از دروازه ملل/ اشتغال نیروی های بومی در پروژه های عمرانی بندر شهید بهشتی/همت والای بندر چابهار در توسعه زیرساخت ها با عملیات تیم تخصصی بندر چابهار شناور به گل نشسته از ساحل جدا شد پیام تبریک مدیرکل بنادر و دریانوردی سیستان و بلوچستان به مناسبت هفته دولت تداوم انتقال محموله های ترانزیتی گندم اهدایی هند به افغانستان از طریق بندر چابهار/هم افزایی دستگاه های اجرایی استان لازمه پایداری ترانزیت کالا نشست رئیس و اعضای هیأت علمی دانشگاه علم و صنعت در بندر شهید بهشتی چابهار/ارتقاء دانش فنی مدیران و کارکنان بندر چابهار صادرات اولین محموله سنگ کوپ مرمر از طریق بندر شهید بهشتی چابهار/ استفاده از ظرفیت های استراتژیک بندر چابهار برای صادرات کالای معدنی
نگاهی به فرآیند تبدیل جزیره آشوراده به منطقه گردشگری
آیا خلیج گرگان دوباره متولد می‌شود؟
جزیره اسب‌های وحشی، اسب‌های کوهان‌دار مازنی که نسل‌شان یکی‌یکی از اصل افتاده، حالا بعد از سال‌ها که در تصرفِ آب‌های خزری و بعد هم تجاوز روسیه تزاری بود، قرار است تبدیل به منطقه‌ای گردشگری شود. پیوند دوباره این خلیج باستانی گرگان با دریا و دریانوردی کهن دریای کاسپین.

 

از جنگوگریز سیاسی تا قطب تجاری خزر

آشوراده بیشک بیش از یک مرکز تجمع پرنده و یک خلیج متروک و خالی از سکنه در خزر، حائز اهمیت است. این جزیره آنطور که مورخان گفتهاند به لحاظ تاریخی از اهمیت بسیاری برخوردار است و در برهههای زمانی مختلف، نقش مهمی را در تاریخ ایران و منطقه بازی کرده است. برخی از تاریخنویسان معتقدند این جزیره همان جزیره «آبسکون» است که محل مرگ سلطانمحمد خوارزمشاه بوده و گروهی دیگر بر اساس واژهشناسی کلمه «آشوراده» آن را به دوره آشورها مرتبط میدانند. هرچه هست، این جزیره تا پایان جنگ جهانی دوم در دست روسها بوده و روسها در این جزیره چندین بیمارستان، ساختمان مسکونی، قلعه و یک کلیسای چوبی ساختهاند که اکنون از کلیسای چوبی اثری در دست نیست اما یک قلعه مثلثی که در شمال این جزیره پابرجا مانده، در فهرست آثار تاریخی کشور به ثبت رسیده تا یادگاری باشد از دوره اشغال این جزیره به دست روسها.

اما تمام تاریخ آشوراده محدود به جنگوگریز و حضور نیروهای اشغالگر نیست. در مقاطعی، این جزیره خرگوشمانند در دل دریای خزر، مرکز مبادلات تجاری و فعالیتهای مختلف اقتصادی بوده که عموما متکی بر دریانوردی و حضور کشتیهای دریاپیما در اسکله آن بوده است. آشوراده یک منطقه ژئوپولوتیک در دریای خزر نیز به شمار میآید، آنچنان که از سال ۱۲۱۵ هجری شمسی که روسها، آن را تحت سیطره خود درآوردند، جدال سختی میان دولت مرکزی ایران، بریتانیا و روسیه تزاری بر سر تصاحب آن بوده و عملا امیرکبیری لازم بود تا بیاید و بهموجب عهدنامه «مودت بین ایران و روسیه» که در 90 سال بعد بسته شد، این جزیره مهم را به خاک کشور، دوباره الحاق کند.

دغدغههای محیط زیستی

آشوراده، عروس زیبای خلیج گرگان است. مرکز شبهجزیره میانکاله، در جنوب شرقی دریای خزر در شهرستان بندر ترکمن از توابع استان گلستان واقع شده و در اثر بالاآمدن سطح آب دریاچه خزر از میانکاله جدا شده است. ارتفاع این جزیره از سطح دریاهای آزاد برابر ۲۶ متر و دارای آبوهوای معتدل و مرطوب است.

بعد از سالها کشمکش و جدال میان فعالان محیطزیست و تشکلهای محیطزیستی با دولتهای مختلف برای جلوگیری از تبدیل این جزیره به منطقه گردشگری، چندی پیش خبرها از تحقق طرح گردشگری آشوراده با موافقت محیطزیست حکایت داشت. پرونده طرح گردشگری جزیره آشوراده پس از سالها به سرانجام رسید و به گفته مسئولان محیطزیست استان گلستان با اجرای این طرح، براساس مطالعات انجام شده و رعایت جوانب زیستمحیطی در 38 هکتار متمرکز و غیرمتمرکز روند اجرایی آن آغاز شده است تا شاید دوباره روح دریانوردی ایران به این جزیره فراموششده باز گردد.

پرونده طرح گردشگری آشوراده با روی کارآمدن دولت حسن روحانی و ریاست معصومه ابتکار بر سازمان محیطزیست مطرح شد و با اعلام موافقت دولت و سازمان محیطزیست درخصوص اجرای طرح گردشگری و حضور بخش خصوصی، کارشناسان محیطزیست نسبت به این اقدام و احتمال تخریب زیستمحیطی و آسیب به زیستبوم این منطقه هشدار دادند. در آن هنگام معصومه ابتکار رئیس وقت سازمان محیطزیست با ردّ موضوع واگذاری جزیره آشوراده اعلام کرد که تنها 10 درصد آشوراده مربوط به گردشگری طبیعی است و واگذاری این منطقه بههیچوجه ممکن نیست، چرا که جزو اراضی ملی به شمار میآیند. به گفته او، چهارچوبی درخصوص گردشگری طبیعی در منطقه آشوراده مشخص شده و فعالیت‌‌های سنگین نظیر دخل و تصرف و تخریب بههیچوجه صورت نمی‌‌گیرد و سازمان محیطزیست اجازه چنین اقدامی را نخواهد داد. بر این اساس، دولت با پذیرفتن دغدغههای محیط زیستی موجود در این پرونده، عملا قول داد که فقط با شرط حفظ این منطقه بکر محیط زیستی و حیاتوحش کشور، کار بدل کردن آن به یک منطقه گردشگری را پیش ببرد.

مخالفان طرح تبدیل آشوراده به منطقه گردشگری اما فقط به کنشگران احساسی محیطزیست خلاصه نمیشود، بلکه فراتر از کسانی که ممکن است در برابر طرحهای توسعهای مقاومتی بالاتر از حد توقع داشته باشند، مخالفان مجلسنشین نیز مقاومتهایی در برابر این تصمیم دولت نشان دادند. یکی از آنها نایب فراکسیون محیطزیست مجلس است که از تبدیل جزیره آشوراده به منطقه گردشگری گله دارد و آن را خلاف قانون میداند: «با حضور گردشگران، محیطزیست جزیره و نسل فوک خزر در معرض تهدید قرار میگیرد.» جبار کوچکینژاد ارمساداتی، معتقد است که امکان تبدیل جزیره آشوراده به منطقه گردشگری وجود ندارد؛ چرا که این منطقه جزو مناطق حفاظتشده بوده و تبدیل آن به منطقه گردشگری خلاف قانون است.

اینها همه در حالی است که با وجود مخالفتهای مطرح شده در زمینه تبدیل آشوراده به منطقه گردشگری و نگرانی از تهدیدات محیط زیستی علیه حیاتوحش و پوشش گیاهی منطقه، این منتقدان معتقدند برای حفاظت از محیطزیست آشوراده راهی جز جلب مشارکت مردم و سازمانهای مردمنهاد وجود ندارد و به نظر میرسد برای حفاظت از آشوراده میتوان از ظرفیت سازمانهای مردمنهاد بهره برد. صورتمسئله روشن است؛ دولت و سازمان محیطزیست بهتنهایی از عهده حفاظت از تالابها و مناطق حفاظتشده برنمیآیند. بنابراین با برنامهریزی مناسب و منسجم میتوان مشارکت مردم و بخش خصوصی را در این حوزه افزایش داد. در اینجا شاید بتوان گفت که بدلشدن منطقه آشوراده به یک قطب گردشگری، همراه با ورود گردشگران به منطقه، سرمایهگذاران، نهادهای مردمی و سازمانهای درگیر با مسئله محیطزیست مانند سازمان بنادر و دریانوردی را هم وارد آشوراده خواهد کرد و عملا میتوان از همافزایی این تشکل مردمی و دولتی به نفع محیطزیست بهره برد؛ چرا که سازمانی مثل سازمان بنادر و دریانوردی، زیر نظر کنوانسیونهای بینالمللی فراوانی مشغول به فعالیت است که عمده آنها، پیوستهای محیط زیستی داشته و دارند.

ضرورت انتشار ارزیابیها بهخصوص درباره آشوراده

حال که اجرای طرح گردشگری آشوراده عملا از سوی دولت آغاز شده است، میتوان بایدونبایدهایی را در حوزه محیطزیست این کریدور مهم حیاتوحش کشور مطرح کرد، با این امید که رعایت آنها بتواند علاوه بر بازگرداندن روح اقتصاد دریا به این منطقه و کاهش میزان بیکاری در جامعه محلی، نوعی همدلی عمومی جامعه محلی برای حمایت از محیطزیست منطقه را به دنبال داشته باشد. یکی از این بایدها را مژگان جمشیدی، روزنامهنگار و فعال محیطزیست، مطرح میکند: «در جلسه ملاقات حضوری که بهاتفاق چند تن از اساتید با آقای کلانتری داشتیم، شفافسازی، مشارکت مردمی، پاسخگویی و اطلاعرسانی را بهعنوان چهار رکن اصلی فرآیند ارزیابی اثرات زیستمحیطی برای آقای کلانتری متذکر شدم. او توضیح داد که از همان روز اول، قول دادهاند که حداقل در بخش شفافیت که در واقع انتشار گزارشهای ارزیابی پیش از تصویب است این مساله عملی کنند و البته خوشبختانه ایشان دستور شفافسازی و انتشار گزارشهای ارزیابی را هم صادر کردند که فکر میکنم منظورشان انتشار گزارشهای تصویب شده بوده است.»

همچنین حسین آخانی، استاد دانشگاه و فعال محیطزیست، در رابطه با همین جلسه در یادداشتی به ذکر چند نکته مهم اکتفا کرده است: «یکی از مباحثی که در این جلسه مطرح شد، مسئله شفافسازی در سازمان بهخصوص گزارشات ارزیابیهای زیستمحیطی بود. پیشنهاد من این است که علاوه بر انتشار پیش از تصویب این ارزیابیها، از پیشنهادات نمایندگانی از جوامع محلی نیز استفاده کنند و  آنها در جلسه تصمیمگیری نهایی هم حضور داشته باشند و با حق رای، تصمیمی برای بهبود وضعیت زندگی خود بگیرند.»

روزی که ماهیگیران محلی آشوراده را ترک کردند

آشوراده در سال 1354 جز نخستین مناطق زیستکره جهان معرفی و ثبت شد. در همین حال در کنوانسیون جهانی رامسر در زمره تالابهای مهم دنیا قرار گرفت و سومین برگ برنده محیط زیستی این منطقه، عضویت آن در پناهگاه حیاتوحش است که در تمامی ایام سال میزبان انواع پرندگان است و از سوی دیگر 40 درصد خاویار ایران در نزدیکی این جزیره به دست میآید.

چنین منطقه بکری برای بدلشدن به قطب گردشگری و ترانزیت دریایی باید به جوانب محیط زیستی خود گردن بنهد. شاید بهواسطه همین اهمیت هم بوده که طرح گردشگری این منطقه سالها به طول انجامیده و در نهایت دولت روحانی قدمهای اجراییشدن آن را برداشته است و به نظر میرسد که حال میتوان از این جزیره خالی از سکنه که سالهاست نمایندگان سازمان بنادر و دریانوردی در آن حضور دارند، توقع داشت با کسب درآمد بیش از قبل به جنبههای محیط زیستی خود اهمیت دهد.

درگذشته اما آشوراده، اینچنین خالی از جمعیت نبود. این جزیره سالها قبل با امکاناتی همچون پاسگاه ژاندارمری، شرکت تعاونی روستایی، مدرسه راهنمایی، مغازه، مسجد و حسینیه، بیش از هزار نفر سکنه داشت که به مشاغل دامداری، کارگری، پیشهوری و ماهیگیری مشغول بودند، اما در سال 1372 به علت بالاآمدن سطح آب دریایخزر و وقوع سیلاب، دریانوردان قدیمی منطقه، جزیره را ترک کردند و عملا برای حضور در دریا به سمت دیگر نقاط استان گلستان کوچیدند. جزیره آشوراده از شمال به دریای خزر، از شرق به تنگهای باریک موسوم به چپق اوغلی و از غرب به کانال طبیعی خزینی و ادامه شبهجزیره میانکاله و از جنوب به خلیج گرگان منتهی میشود. شاید به همین دلیل است که در اغلب منابع تاریخی از این جزیره بهعنوان مجمعالجزایر آشوراده و متشکل از سه جزیره یاد شده که با بالا آمدن سطح آب، دو جزیره کوچک انتهای آن در آب فرو رفته است.

آیا توسعه پایدار در انتظار آشوراده است؟

 همزمان با بدلشدن آشوراده به منطقه گردشگری، یکی از مهمترین اهداف توسعهای سازمان بنادر و دریانوردی که گسترش گردشگری دریایی است، در استان گلستان محقق خواهد شد. برای رسیدن به این هدف اما پرسشهای مهمی در زمینه توسعه پایدار آشوراده مطرح است. از میان موافقان این روند میتوان به مسئولان اجرایی استان گلستان اشاره کرد. رضا مروتی، معاون هماهنگی امور عمرانی استاندار گلستان معتقد است که طرح گردشگری آشوراده با حمایت کامل سازمان محیطزیست کشور و همچنین منطبق با اصول توسعه پایدار اجرا میشود. او از حضور سرمایهگذاران متعدد در این پروژه خبر داده و گفته است: هدف از این کار زمینهسازی برای حضور سرمایهگذاران محلی به نفع استان بوده و از سوی دیگر حداکثر زمان واگذاری مطابق با قوانین اراضی ملی (15 سال) خواهد بود.

گردشگری اما بدون زیرساختهای آن امکانپذیر نیست. شاید بههمینخاطر است که مروتی جزئیات بیشتری از این طرح را در اختیار افکار عمومی قرار میدهد: قرار است در آشوراده، هتل، مرکز تجاری، میدان تیراندازی، بازارهای متعدد، زمین گلف و تنیس، باغ پرندگان، موزه، پارکبازی، رستوران، سفرهخانه، پلاژ بانوان و آقایان، قایقرانی و جاده احداث شود. شاید به نظر برسد که بخشی از این زیرساختها از طریق واگذاری عرصه صورت میگیرد، اما مدیرکل حفاظت محیطزیست گلستان نظر دیگری دارد: «واگذاری عرصه در این طرح صورت نگرفته و در قالب خرید خدمات از بخش دولتی است.» براین اساس احتمالا شاهد حضور گستردهتر بخشهای دولتی آشنا با زندگی مردم بندرها و دریانوردان خواهیم بود، درحالیکه قرار نیست آشوراده به «کیش خزر» بدل شود و این موضوعی است که عبدوس، مدیرکل حفاظت محیطزیست استان، به آن اقرار میکند: «از ابتدا قرار نبود به آشوراده بعد از اجرای طرح بهعنوان کیشِ شمال کشور نگریسته شود، زیرا مساحت جزیره کیش 98 کیلومترمربع و مساحت آشوراده تنها 8/6 کیلومترمربع است و تبدیل آشوراده به کیشِ دریایخزر در هیچ شرایطی مقدور نیست.» به گفته او «این جزیره به هیچ سرمایهگذاری واگذار نخواهد شد و بعد از پایان قرارداد، جزیره و سازههای داخل آن در اختیار محیطزیست قرار خواهد گرفت و برای استمرار آن به سرمایهگذاران تصمیم گرفته میشود. در واقع سرمایهگذار متعهد است بدون آسیبزدن به محیطزیست منطقه، طرح را اجرایی کند.» و درنهایت اینکه بر اساس اظهارات این کارشناس، آشوراده در محدوده پناهگاه حیاتوحش میانکاله قرار دارد و طرح بوم‌‌گردی در جزیره هیچ ممنوعیتی برای احداث و داشتن سازههای تفرجگاهی ایجاد نخواهد کرد، اما اجرای این طرح علاوه بر توسعه گردشگری منطقه، موجب رونق اقتصادی و کاهش بیکاری خواهد شد.

این قول دولتی اما نیازمند تعهد اجرایی است، آنچنان که ستاد مردمی نجات آشوراده و حمایت از مناطق چهارگانه حفاظتی ایران در واکنش به واگذاریهای اخیر سازمان محیطزیست هشدار داده که هرگونه طرح ساختوساز در آشوراده واکنش قاطع مردمی را به دنبال خواهد داشت. در کنار این واکنش تندوتیز که با انتشار بیانیهای همراه بوده، فعالان محیط زیستی نیز نگران پایداربودن توسعهای هستند که قرار است در این جزیره اتفاق بیفتد. مسعود مولانا، دبیر شبکه سمنهای محیطزیستی مازندران، درباره همین موضوع به رسانههای محیطزیستی گفته است: هنوز هیچ طرحی برای این جزیره پذیرفته نشده اما درصورتیکه این جزیره بهعنوان جزیره گردشگری مورد توجه قرار گیرد، بیشک پوشش گیاهی منحصربهفرد این منطقه و همچنین فوک خزری آسیب خواهند دید؛ اما از همه مهمتر، این منطقه ذخیرگاه ژنتیک است که ممکن است با حضور بیش از اندازه گردشگران دچار آسیب شود. به گفته او، بدون مشارکت سازمانهای مردمنهاد نمیتوان محیطزیست را اداره کرد. گردشگر اگر با حسابوکتاب وارد این منطقه شود و بنابر ظرفیت و ارزیابی منطقهای و با رعایت استانداردها گردشگری ایجاد شود، میتوان آن را برای فصول خاصی از سال پذیرفت که این موضوع نیز باید بر اساس ارزیابیهای بینالمللی باشد. او نیز اگرچه معتقد و موافق با توسعه پایدار است اما «سند جهتگیری آمایش سرزمین منتشر شده است و فعالان محیطزیست بر این عقیدهاند که اگر قرار است اقدامی صورت بگیرد، باید براساس این سند انجام شود، نه اینکه طرحی اجرا شود و سپس بگویند محیطزیست ایرادات آن را برطرف کند. از جمله موارد مهم دیگر این است که ذینفعان محلی در جریان موضوع باشند. طرح باید شفاف باشد نه اینکه به یکباره بدون هیچ پیشزمینهای مطرح شود.»

آشوراده به روایت فعالان محلی

«مساحت میانکاله حدود ۷۰ هزار هکتار است و نگهداری از آن را تنها میتوان از طریق جوامع محلی انجام داد، چرا که حدود ۹۰ روستا در حاشیه این مساحت وجود دارد و این ۹۰ روستا تاثیرگذار بر روی ذخیرهگاه زیستکره میانکاله چه بهصورت مستقیم و چه بهصورت غیرمستقیم هستند.» این اظهارات دبیر انجمن دیدبان میانکاله است که از اجرای طرح گردشگری آشوراده نگران است. حر منصوری عبدالملکی با بیان اینکه مناطق حفاظتشده باید برای جوامع محلی آن منطقه نیز سود داشته باشد، تاکید میکند: «وقتی به این مهم توجه شود، مردم محلی به این نتیجه میرسند بهجای اینکه یکبار یک پرنده را شکار کنند، میتوانند از قِبلِ آن درآمد پایداری داشته باشند و ترغیب میشوند برای حفاظت از مناطق حفاظتشده دستبهکار شوند. پس در صورت همراستا شدن حفاظت با اقتصاد، مردم با ابزارهایی چون اکوتوریسم، خود برای حفاظت از مناطق بسیج میشوند و ما به توسعه پایدار نزدیک میشویم.» این فعال محیطزیست تصریح میکند: «بحث گردشگری در مناطق حفاظتشده باید برای دولت توجیهپذیر باشد. پس باید بهجای سختگیری صرف برای مردم که سبب از بین رفتن تعلقخاطر آنها به این مناطق میشود، راههای درست و اصولی حفاظت و درعینحال بهرهبرداری از جایی مثل آشوراده و یا میانکاله را پیدا کرد، آن هم به شکلی که کمترین آسیب به آشوراده یا میانکاله وارد شود.» به گفته او، وقتی بیشتر از ظرفیت این منطقه به آن گردشگر وارد شود و آنهم گردشگران غیرمسئول، حتما آسیبهای جدی به این منطقه وارد خواهد شد. پس باید حتما مرزی بین گردشگری مسئولانه و گردشگری انبوه قائل شد. با این همه منصوری یکی از موافقان اجرای این طرح است، بهشرط و شروطی البته: «باید این را هم به یاد داشت که متاسفانه اعتماد عمومی برای اجرای طرحهایی از این دستکم شده و انحراف برخی از اینگونه طرحها سلامت این مناطق را به خطر انداخته است. اینها اما در حالی است که بعضی از دوستان ما حاضر نیستند هیچ نوع بهرهبرداری اکوتوریستی در قالب اقتصاد طبیعتگردی در منطقه شکل بگیرد. در مقابل اما من معتقدم باید برنامه بهرهبرداری مشخص با حساسیت محیطزیستی وجود داشته باشد و توان اکولوژیکی منطقه با بررسی میدانی و علمی مشخص و در نظر گرفته و لحاظ شود و همه این اقدامات با توسعه اشتغال با محوریت بومیان و جوامع محلی باید انجام شود.» این مجری تورهای پرندهنگری تاکید میکند: «اگر برنامه توسعه گردشگری تاریخی و شهری در منطقه وجود دارد، میبایست اقامتگاهها بیرون از چهارچوب منطقه در سه ضلع شهر گمیشان، شهر بندرگز و شهر بندرترکمن ساختهشده تا اشخاص بدون انگیزه ضریب اشغال جزیره را که دارای حساسیتهای اکولوژیکی است بالا نبرند و هر کس که انگیزه کافی دارد، با صرف هزینه برای راهنما، قایق و تجهیزات و برنامههای اکوتوریستی از جزیره بازدید کند. البته بومیهای جزیره کلبههای متناسب با جغرافیا و طبیعت و آشوراده بهصورت محدود از قبل داشتهاند که میتوان از آنها بهرهگیری کرد.» او با تاکید بر اینکه اگر در آشوراده ساخت و سازی انجام شود، عملا دیگر حیاتوحشی در آشوراده باقی نمیماند، میافزاید: «در ساختوسازها هم سازمان محیطزیست باید بهعنوان ناظر حضور داشته باشد و نه مجری اجرای این طرحها.» وی در پایان با بیان اینکه حساسیتها دوستداران محیطزیست درباره میانکاله و آشوراده بهدرستی بسیار بالا است و پروژه توسعه گردشگری آشوراده بارها و بارها مورد بازنگری قرار گرفته و از یک طرح گردشگری انبوه به طرح طبیعتگردی در جزیره تبدیل شده، تصریح کرد: «با توجه به تلاش مدیریت اداره کل محیطزیست گلستان، جای امید بسیاری است که توسعه طبیعتگردی با لحاظ همه حساسیتهای زیستمحیطی و ظرفیت برد اکولوژیکی این زیستگاه ارزشمند انجام پذیرد.»

آشوراده بهانهای برای گردشگری گلستان

بعد از اتفاقات و تصمیمات مقامات دولتی در تهران، معاون گردشگری میراث فرهنگی گلستان از اجراییشدن سه پروژه بزرگ گردشگری در گلستان خبر داده که یکی از آنها آشوراده است که میتواند به توسعه گردشگری کلِ استان گلستان بینجامد. به گفته او طرحهای گردشگری «آرمان طبیعت»، «آسمانه دریایخزر» و «ساماندهی جزیره آشوراده» از پروژههای بزرگ گردشگری است که در گلستان اجرا میشود. این اطلاعات را رحمان فرمانی، در نشست اجتماعات نخبگانی پیرامون راهکارهای پیشرفت صنایع دریایی استان گلستان، اظهار کرده و عملا نشان داده است که بندر و دریا، با اهمیتترین نقاط این پروژهها هستند که همگی پیشزمینه تاریخی، فرهنگی و اجتماعی استان گلستان را نمایندگی میکنند: «خلیج گرگان جاذبههای خوبی برای توسعه گردشگر دارد، تنها جزیره ایرانی دریای خزر در گلستان واقع شده و بکر و آرامبودن و تنوع پرندگان میتواند برای گردشگران جذابیت داشته باشد.» او با بیان اینکه گردشگری سایر صنایع دیگر را به چرخه درمیآورد، گفت: «گلستان در مسیر گردشگران واقع شده و یکی از بازارهای هدف ما خراسان شمالی و رضوی است.»

آشوراده؛ شروع یک راه تازه

اجرای طرحهای گردشگری برای استانی که از یکسو با قدیمیترین جنگل جهان همسایه است و از سوی دیگر به آبهای دریای خزر میپیوندد، پیشدرآمد طرحهای تازه در این استان خواهد بود. این مهم اما باوجود آنکه دولت قدمهای نخست اجراییشدنش را برداشته، بیاذن جوامع محلی و بدون راهنمایی گرفتن از پیرمردهای ماهیگیر، جنگلبانان قدیمی، زارعان، کشاورزان و... میسر نمیشود. شاید شنیدن داستان پیرمردهایی که روزگاری زندگی خود را از خلیج گرگان و از راه ماهیگیری و دریانوردی میگذراندهاند بتواند کلید راهنمایی دولت در اجرای طرح گردشگری آشوراده باشد. درست است که این جزیره نزدیک به دو دهه خالی از سکنه بوده، اما ساکنان قدیمی آن و نسلهای بعد که تجربیات پدران و مادران خود را از دریا و بندر آنجا در سینه دارند، میتوانند به طرحی اینچنینی از دولت کمک کنند تا هم محیطزیست بکرشان حفظ شود و هم راهی برای توسعه پایدار آشوراده فراهم شود. 

۶ خرداد ۱۳۹۷ ۱۵:۱۸
کد خبر : ۴۲,۵۷۳

نظرات بینندگان

تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید