ارتقای ارتباطات دریایی کشور در گرو تکمیل و اجرای طرح جامع/ روند مثبت پیشرفت پروژه های زیرساختی بندر چابهار ایجاد مناطق آزاد به منظور حمایت و پشتیبانی از فعالیت های بنادر است/ ضرورت ایجاد مسیرهای ریلی به منظور دسترسی هرچه بهتر به بندر چابهار توسعه بندر چابهار، پیشانی توسعه سواحل مکران/اتصال بندر چابهار به خطوط ریلی در طرح جامع لحاظ شده است اولویت ایجاد مزیت و جاذبه اقتصادی با رویکرد زنجیره حمل و نقل در بندر چابهار / پروژه های زیربنایی در بندر شهید بهشتی به سرعت تکمیل شود/ تعمیرات اساسی و استانداردسازی انبارها به سرعت و قدرت آغاز عملیات اجرایی بلندترین برج کنترل ترافیک دریایی بنادر در بندر چابهار/ بهره بر داری از ایستگاه جزر و مد سنجی و هواشناسی بندر شهید بهشتی/ استقرار تجهیزات ناوبری و الکترونیکی در برج کنترل ترافیک دریایی بندر چابهار ضرورت تعامل بیشتر هند برای عبور از چالش های همکاری در بندر چابهار ارسال سومین محموله ترانزیتی کشور افغانستان/ محصولات استان کرمان از طریق بندر چابهار صادر شد بندر چابهار؛ قابلیت پذیرش کشتی های سایز بزرگ را دارد/ بندر چابهار با برخورداری از تجهیزات مدرن و پیشرفته، پاسخگوی خطوط لاینری است‌ اشتغال 1050 نفر در شرکت های سرمایه گذاری و عمرانی بندر چابهار هیچ نیرویی در حوزه بهداشت و درمان بندر چابهار جذب نشده است
درباره‎‌ی یک رویداد علمی و تخصصی که توانسته مرزهای ایران را درنوردد
آیکوپمس؛ بیست‌وهشت سال استمرار
28 سال پیش در هفتم خردادماه 1369، نخستین تلاش‌ها برای توانمندسازی دانش بومی در زمینه‌ی سازه‌های دریایی، رنگ واقعیت به خود گرفت و اولین دوره از «کنفرانس بین‌المللی بندرسازی و سازه‌های دریایی» کار خود را در دانشگاه تهران آغاز کرد. هدف از برگزاری چنین رویداد مهمی، در وهله اول این بود که ایرانِ پس از جنگ، نیاز داشت، برای سروسامان بخشیدن به خرابی‌ها و ویرانی‌های کشور، به‌خصوص در حوزه تاسیسات بندری و سازهای دریایی، فکری اساسی کند. شاید کمتر کسی در آن زمان فکر می‌کرد، چنین نشستِ تخصصی‌ای بتواند نزدیک به سه دهه استمرار داشته باشد اما اکنون در آستانه سیزدهمین دوره از همایش آیکوپمس، ایران نه‌تنها پُراراده در حال ادامه‌ی این راه است، بلکه سازمان بنادر و دریانوردی نشان داده که بخش‌های دولتی نیز می‌توانند برای بهبود امور، کاستن از حجم بازتجربه‌ی تجربه‌شده‌ها و جلوگیری از اختراع مجدد چرخ، درهای دانش را فراتر از مرزها، کار گذاشته و آستانه را برای ورود همگان باز کنند.
استمرار یک حرکت ملی
درباره آیکوپمس، سخن بسیار گفته‌اند. همایشی که در ذات خود از یک‌سو نشان از استمرار و ثابت‌قدمی دارد و از سوی دیگر، تریبونِ مهندسی دریایی کشور به‌حساب می‌آید؛ لااقل در میان کارشناسان امر، کاملا شناخته شده بوده و جایگاه آن تثبیت شده است. اما هر ساله و در هنگامه‌ی انجام امور برگزاری چنین همایشی، سازمان بنادر و دریانوردی به دنبال آن است که برگ برنده‌ی تازه‌ای رو کند تا هر دوره نسبت به دوره قبل، صاحب ویژگی‌های متمایزکننده‌ای باشد. امسال در میان رویکردهای مختلف آیکوپمس 2018 چند ویژگی ممتاز به چشم می‌خورد که کمتر به آن پرداخته‌شده و چنین همایشی در قد و قواره یکی از معتبرترین همایش‌های بین‌المللی جامعه مهندسی کشور می‌تواند با ورود تخصصی به آن، ابعاد تازه‌ای از نیازها و توانمندی‌های کشور را به دنیای امروز نشان دهد؛ در جایی که صاحب توانمندی‌ست درخواست‌های جهانی را پاسخ دهد و در جایی که نیاز است، از دانش روز جهان بهره‌مند شود. نگاهی کوتاه به اهداف این همایش نشان می‌دهد که تاکید بر سواحل مکران از یک‌سو و مقدمه‌چینی برای بزرگ‌ترین رویداد دریایی جهان در سال 2020 از سوی دیگر، وجوه ممتاز آیکوپمس 2018 نسبت به دوره‌های پیشین است.
 
همه چشم‌ها به‌سوی مکران
ایرانیان در طول تاریخ، سکان‌داران تجارت دریایی بوده‌اند، از قدیمی‌ترین کشتی‌سازان و سیاحان جهان به شمار می‌روند و در تاریخ معاصر نیز جایگاه ویژه‌ای در میان فعالان حوزه دریایی دنیا به‌دست آورده‌اند. چنین جایگاه خاص و مهمی، این وظیفه را به دوش دانش و سیاست‌ورزی ایرانیان نهاده که هر جا با مشکلی مواجه شدند، اسباب حل‌وفصل مسالمت‌آمیز آن را فراهم کنند و اگر قابل فراهم‌سازی نیست، آن را اختراع کنند. لازم به یادآوری نیست که ایرانیان فقط و فقط در زمینه دریانوردی، بیش از ده‌ها اختراع ماندگار دارند که فانوس دریایی یکی از محرزترین آن‌هاست.
مرور تحولات بین‌المللی نیمه‌ی نخست سال تا این‌جای کار به ما یادآوری می‌کند که ایران نیازمند هم‌پیمان‌های تازه‌ای در تجارت جهانی است. به عبارت ساده‌تر، درحالی‌که تاکنون ایران بخش عمده‌ای از تجارت نفتی خود را با کشوری چون کره جنوبی انجام می‌داد، اکنون احتمالا باید خریدار تازه‌ای یافته، خط تازه‌ای برای ترانزیت دریایی نفتکش‌هایش تعریف کند و به‌تبع آن، فعالیت‌های بندری و دریایی خود را با خریدارهای تازه تطبیق بدهد. شاید به همین دلیل است که در آیکوپمس امسال، بیش از هر چیز، از مهندسان و فعالان حوزه بندری خواسته‌شده، به سواحل مکران با چشم کارشناسی بنگرند و دانش و مهارت خود را در مهار کردن تنها ساحلِ اقیانوسی کشور به خرج دهند.
صنعت دریایی کشور، به‌خصوص در حوزه جابه‌جایی کالا، در شرایط تحریم با چالشی مهم مواجه است؛ ورود واسطه‌های حقوقی و حقیقی به فرآیند حمل بار و افزوده شدن قیمت تمام‌شده و البته حذف برخی از اقلام وارداتی و صادراتی از سبد کالای تجاری ایران. اگر در دوره‌ی قبل از تحریم‌ها، چشم‌انداز ایران تعامل با بندر جبل علی در امارات متحده عربی و باج دادن به واسطه‌هایی بود که از نمد تنگناهای تجاری تحریم برای خود کلاهی ساختند، در دور تازه‌ی تحریم‌ها، شرایط متفاوت است. ایران به دنبال آن است که از همین امروز با بندر سلاله‌ی عمان، گوادر و کراچیِ پاکستان و برخی دیگر از بنادر کوچک و بزرگ خلیج ‌فارس به توافقاتی برای جایگزینی برسد و با فعال کردن جدیِ بندر چابهار و پسکرانه آن، تا حدودی از هزینه‌های تحریمی بکاهد. از سوی دیگر در افقی بلندمدت، خطوط آهن می‌تواند نوع تازه‌ای از جغرافیای اقتصادی را برای ایران بازتعریف کند. اگر تا به امروز، بنادر ایران در جنوب و شمال، مقصد و مبدا حمل‌ونقل دریایی بودند، چابهار باید به مدد راه آهنی حیاتی که این بندر را به آب‌های خزر متصل می‌کند، به کریدورهای ارتباط کالایی جهان و کشورهای شمالی دریای خزر مبدل شود.
نگاهی به همین جزئیات گویای این واقعیت است که امروز بیش از هر زمان دیگری، دریا، نبضِ اقتصاد ایران را در دست خود گرفته و هرگونه تغییری در سیاست‌های اقتصادی کلان کشور باید بازتابی هم در صنایع دریایی و بندری کشور داشته باشد. آیکوپمس امسال که درست چند روز بعد از 13 آبان و آغاز دور تازه تحریم‌ها از یک‌سو و برگزاری موفقیت‌آمیز نشست سه‌جانبه هند، افغانستان و ایران درباره‌ی بندر شهید بهشتی چابهار، از سوی دیگر، برگزار می‌شود، به‌سادگی حکایت از آن دارد که مدیران سازمان بنادر و دریانوردی برای تجهیز این سواحل بیش از همیشه به دانش مهندسان و متخصصان نیازمند هستند.
 
دانشگاه؛ پل انتقال دانش
یکی از اصول پایه‌ای و مهم این همایش، توجه به پرورش نسلِ تازه‌ای از مهندسان علوم دریایی است. مخاطب اصلی این بخش، دانشجویان، کارآفرینان و متخصصانی‌ هستند که در کارنامه علمی خود فعالیت در رشته‌های مرتبط با علوم دریایی را دارند اما زمینه‌ای برای ظهور و بروز توانمندی‌های خود در این عرصه نداشته‌اند. آیکوپمس در تمامی دوره‌های برگزاری‌اش، چنین گروهی را اصلی‌ترین مخاطبان خود دانسته و همه‌ساله برای آن‌ها شرایط حضوری متفاوت فراهم کرده است. امسال تمامی دانشجویان کارشناسی ارشد و دکترای گرایش‌های «سواحل، بنادر و سازه‌های دریایی»، «فیزیک دریا»، «بیولوژی دریا»، «شیلات»، «صنایع دریایی»، «کشتی‌سازی»، «مهندسی دریا»، «شیمی دریا»، «هیدروگرافی» و «زیست‌شناسی دریا» می‌توانند بر اساس آخرین معدل خود از تخفیفات 30 تا 100 درصدی حضور در همایش برخوردار شوند. هم‌چنین برگزارکنندگان، برنامه مفصلی برای شرکت‌های فعال در زمینه‌های دانش‌بنیان، مشاوره مهندسی، مهندسی و عرضه‌کننده محصولات مرتبط با محتوای همایش ترتیب داده‌اند. فضای نمایشگاه جانبی همایش با متراژ دو هزار مترمربع در اختیار این بخش‌ها قرار خواهد گرفت تا هر چه در توان دارند رو‌به‌روی دیدِ شرکت‌کنندگان قرار دهند.
 
دستاوردها و پیامدهای یک همایش بین‌المللی
تولید دانش، تولید ثروت است؛ ثروتی که نه از دست رفتنی‌ست و نه می‌توان نادیده‌اش گرفت. اگر در سال‌های نخستین دوره‌ی سازندگی، ساخت یک بندر کوچک در حاشیه خزر، خلیج ‌فارس و دریای عمان، رویایی بود که بی‌مدد گرفتن از مشاوران خارجی توان عینی شدن نداشت، اکنون به مدد سیاست‌های جامع‌الاطراف و توجه جدی به حوزه‌های علمی و تخصصی توسط سازمان بنادر و دریانوردی، نه‌تنها سطح دانش در این حوزه، افزایش‌یافته بلکه خودباوری جای خود را به احتیاج همیشگی به مشاوران خارجی داده است. این مهم عموما به‌صورت دستاوردهایی که همایش‌های تخصصی از خود به‌جا می‌گذارند عملیاتی می‌شود چرا که فرصت محدود و فشرده همایش‌ها، تنها جایی برای رایزنی‌های اولیه است و نتایج این رایزنی‌ها به‌مرور مشخص و تثبیت می‌شود. 
سازمان بنادر و دریانوردی در طول 12 دوره گذشته توانسته به چند هدف مهم و تخصصی خود از برگزاری این همایش دست پیدا کند. قدم اول، پیوندِ جامعه تخصصی و دانشگاهی با جامعه بندری و دریایی است که ثمرات آن را در شهرهای ساحلی و بندری می‌توان مشاهده کرد. این‌که امروز تلاش متخصصان فنی کشور به‌جایی رسیده که در حوزه بندری می‌توانند دانش خود را به آن‌سوی مرزها ارسال کنند، حاکی از آن است که همایش آیکوپمس در همه‌ی این سال‌ها، فقط گذرگاهی برای واردات دانش نبوده بلکه به مثابه ویترینی برای نشان دادن توانمندی‌های داخلی نیز عمل کرده است. تشکیل کارگروهی مشترک با سازمان برنامه و بودجه نیز یکی دیگر از پیامدهای آیکوپمس است؛ اهمیت کارگروه تخصصی ضوابط و معیارهای فنی و اجرایی سازه‌های ساحلی و دریایی کشور، در این است که ساخت‌وسازهای بندری و تجهیزات مستقر شده در بنادر کشور، شکل و شمایل قانونی و تخصصی به خود گرفته و در تکاپوی رسیدن به معیاری رسمی و متمرکز است. این سازمان هم‌چنین توانسته با تاکید بر دستاوردهای این همایش، «شبکه ملی جزر و مد نگاری بنادر جنوبی کشور» را با همکاری سازمان نقشه‌برداری کشور ایجاد کند و از سوی دیگر «شبکه پایش و پیش‌بینی مشخصه‌های دریایی کشور» را بنیان گذارد. ارتباط صنعت و دانشگاه و حضور سازمان به‌عنوان بازوی هدایت‌گر دولتی در این حوزه، جز با برگزاری چنین رویدادهایی امکان‌پذیر نیست. |
۱۱ آذر ۱۳۹۷ ۱۳:۵۵
کد خبر : ۴۴,۵۳۳

نظرات بینندگان

تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید