ارتقای ارتباطات دریایی کشور در گرو تکمیل و اجرای طرح جامع/ روند مثبت پیشرفت پروژه های زیرساختی بندر چابهار ایجاد مناطق آزاد به منظور حمایت و پشتیبانی از فعالیت های بنادر است/ ضرورت ایجاد مسیرهای ریلی به منظور دسترسی هرچه بهتر به بندر چابهار توسعه بندر چابهار، پیشانی توسعه سواحل مکران/اتصال بندر چابهار به خطوط ریلی در طرح جامع لحاظ شده است اولویت ایجاد مزیت و جاذبه اقتصادی با رویکرد زنجیره حمل و نقل در بندر چابهار / پروژه های زیربنایی در بندر شهید بهشتی به سرعت تکمیل شود/ تعمیرات اساسی و استانداردسازی انبارها به سرعت و قدرت آغاز عملیات اجرایی بلندترین برج کنترل ترافیک دریایی بنادر در بندر چابهار/ بهره بر داری از ایستگاه جزر و مد سنجی و هواشناسی بندر شهید بهشتی/ استقرار تجهیزات ناوبری و الکترونیکی در برج کنترل ترافیک دریایی بندر چابهار ضرورت تعامل بیشتر هند برای عبور از چالش های همکاری در بندر چابهار ارسال سومین محموله ترانزیتی کشور افغانستان/ محصولات استان کرمان از طریق بندر چابهار صادر شد بندر چابهار؛ قابلیت پذیرش کشتی های سایز بزرگ را دارد/ بندر چابهار با برخورداری از تجهیزات مدرن و پیشرفته، پاسخگوی خطوط لاینری است‌ اشتغال 1050 نفر در شرکت های سرمایه گذاری و عمرانی بندر چابهار هیچ نیرویی در حوزه بهداشت و درمان بندر چابهار جذب نشده است
ی می‌رسد بهار؟ آن‌زمان‌که درختان، فرصت رویش پیدا می‌کنند، یا وقتی دگرگونی فصل‌ها به ایستگاه آغازین خود می‌رسد؟ قطارِ رخدادها چنان تند و شتابان در حرکت است که زمانه به زمین، فرصت سرخاراندن نمی‌دهد و گویی نوروز، درنگی در این همهمه‌ی زمانی، مکانی و فضایی است که اخبار ریز و درشت، هر روز و هر ساعت، سفیرکشان از بیخ گوشمان می‌گذرند. 
حوزه‌ی بندری و دریایی، زمینه‌ی فراخی برای عرضِ اندام بهار دارد؛ از جلوه‌های گوناگونِ دریایی تا دگرگونیِ اکوسیستم مرطوب ساحلی که صاحبِ واقعیِ اولین شکوفه‌های نوروزی در فلات ایران است. فارغ از آن، کارنامه‌ی سال 1397 در این حوزه نیز، نویدِ بهاری دیگر می‌دهد؛ بهاری که در آن، مجال اندکی هست برای ارزیابی آن‌چه که در این 365 روز رفته و آن‌چه‌که قرار است در 365 روز سالِ پیش رو به استقبالش برویم.
ماهنامه‌ی «بندر و دریا»، در یک سالی که گذشت، مهم‌ترین وقایع روز دریانوردی و بندریِ کشور را رصد کرد؛ از روزهای پُرمسافر نوروز 1397 تا روزهای پرشکوهِ حضور دبیرکل سازمان بین‌المللی دریانوردی در تهران؛ از روزهایی که خبرهای تلخ دور تازه‌ی تحریم‌ها، نفس‌های دلار را به شماره انداخت تا جشنِ خاتمه‌ی همایش آیکوپمس به‌عنوان مستمرترین رویداد صنایع دریایی دنیا. در این مجال اما نمی‌خواهم وقت و حوصله شما را مصروف ارائه گزارشی کنم که احتمالا خود از جزئیات آن بیشتر آگاهید؛ لُبِ کلامم این است که اگر در نوروز، صفحات این 12 شماره‌ی پشت سر را تورق کنید، لابد با من هم‌نظر خواهید بود که دریا و دریانوردی در ایران، چنان با باورها و آداب و رسوم و خصلت ما همراه و عجین بوده که می‌توانیم از آن شبیه آذوقه‌ای برای روزهای سخت بهره ببریم.
دورنمای سال آینده، اکنون پیشِ روی ماست؛ می‌دانیم که سال 1398، سالِ پشتکار برای نقش‌آفرینی چابهار در مناسبات اقتصادی منطقه خواهد بود و تنگه هرمز، امن‌‌تر از همیشه، مسیرِ تردد نفتکش‌هایی می‌شود که طلای سیاه ایران را به بازارهای جهانی می‌برند. می‌دانیم که قرار است سطح امنیت ترددهای دریایی در آبراهه‌های تحت حاکمیت ایران افزایش یابد و کشور به تعریف تازه‌تری از حمل‌ونقل و زنجیره‌ی تامین برسد تا جایی که حتی توپِ تحریم‌های احتمالی هم نتواند تکانمان بدهد! 
سال آینده، سالی سخت و سرنوشت‌ساز خواهد بود، چونان که سال 1397 بود، اما کیست که نداند پشتِ این مردم به چه گرم است که این‌طور صبور و آرام، به ساختنِ خانه‌ی آرزوهای خود در مسیر توفان عادت کرده‌اند. آن‌چه به عنوانِ آذوقه در این مسیر برگزیده‌ایم، در طول قرن‌ها، توانسته کفاف خستگی‌ها و مشکلاتمان را بدهد، چه، جز دریا، کدام جزء این طبیعت است که چنین بخشنده باشد و کارساز؟!
دریانوردی ایران، دریانوردی صبور و قانعی‌ست؛ چه این مردم، از پدران خود آموخته‌اند که از دریا جز با صبوری نمی‌توان رزق و روزی گرفت. دریانوردی ایران در همان حال، آرام و بی‌حاشیه نیز هست؛ نمونه‌اش همین که اخیرا صیادان ایرانی در خلیج فارس، شناوری را از گزند دزدان دریایی رهانیده‌اند و اگر اهلِ دریا باشید، می‌دانید که دریانوردان ایرانی، در این کار، چه شجاعت‌هایی که در تاریخ
نشان نداده‌اند! 
بنادرِ ایران در این مجال اندکِ تنفس، یکی‌دو روزی را استراحت می‌کنند و با شروع تعطیلات نوروزی، روزهای گردشگری دریایی هم آغاز می‌شود. شهرهای ساحلی ایران، چه در شمال و چه در جنوب، همه‌ساله میزبانِ مسافرانی هستند که آمده‌اند تا غبارِ سالِ رفته را به شورآبِ دریا بشویند و با دل‌های تازه، سال را تازه کنند. در چنین اوضاع و احوالی، شناورهای مسافری بر پهنه‌ی نیلگون آب‌ها به‌راه می‌افتند، بازارهای ساحلی، زندگی از سر می‌گیرند و شهرهای منتهی به دریا، مواج از مسافران، شادیِ حلول سال نو را به کام خود مزمزه می‌کنند. در این مهمانیِ رنگ و طعم و موسیقیِ دریایی، دری گشوده می‌شود تا یکی از ارجمندترین هدیه‌های الهی به این سرزمین و مردمش، دوباره و دوباره کشف شود: دریا!
ایستگاه نوروز را باید به فال نیک گرفت و در سایه‌ی امنِ تعطیلات آن نشست و خود را برای روزهای سال تازه آماده کرد و اگر ایران و ایرانیان هم، یکان یکان به این باور رسیده باشند که جای دریا درون قلب‌ها و پناهِ پشت‌های ماست، قطعا دیگر باید گفت که بهار واقعی از راه رسیده؛ چرا که فصلِ رویش آغاز شده است و چه رویشی بهتر از
رویش اندیشه؟!
سال 98تان پر از دریا و موج، پر از موج و مرجان و خاطره، پر از فرصت‌های ریز و درشتی که دریا می‌تواند برایتان بسازد تا چون پدرانمان، رزق و روزی از دریا بگیریم، غم و بیداد زمانه را به آن بسپاریم و پر از قصه‌ی صبر و قناعت شویم که آینده اگر حتی روشن هم نباشد، کبریت اختراع شده است.|
۲۶ اسفند ۱۳۹۷ ۱۰:۲۴
کد خبر : ۴۵,۹۲۲

نظرات بینندگان

تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید