ثبت رکورد ٢٨ درصدی ترانزیت خارجی در دروازه ملل / واردات ۶۱ هزار تن گندم اهدایی هند به افغانستان از طریق بندر شهید بهشتی چابهار/ ویترین متنوع بزرگترین بندر اقیانوسی کشور در ترانزیت خارجی بهره برداری از پنج پروژه بزرگ عمرانی و تجهیزاتی بندر چابهار تا پایان سال/ پروژه های عمرانی بندر چابهار با بیش از ۴۶۰ میلیارد تومان اعتبار و اشتغال زایی مستقیم 708 نفر در دست اجراست گامی دیگر در مسیر رونق تجارت بندر چابهار/ورود اولین محموله شکر صادراتی هند به افغانستان پیام تبریک مدیر کل بنادر و دریانوردی سیستان و بلوچستان به مناسبت روز کارمند لزوم هم افزایی دستگاه های اجرایی جهت احیای سفرهای دریایی از دروازه ملل/ اشتغال نیروی های بومی در پروژه های عمرانی بندر شهید بهشتی/همت والای بندر چابهار در توسعه زیرساخت ها با عملیات تیم تخصصی بندر چابهار شناور به گل نشسته از ساحل جدا شد پیام تبریک مدیرکل بنادر و دریانوردی سیستان و بلوچستان به مناسبت هفته دولت تداوم انتقال محموله های ترانزیتی گندم اهدایی هند به افغانستان از طریق بندر چابهار/هم افزایی دستگاه های اجرایی استان لازمه پایداری ترانزیت کالا نشست رئیس و اعضای هیأت علمی دانشگاه علم و صنعت در بندر شهید بهشتی چابهار/ارتقاء دانش فنی مدیران و کارکنان بندر چابهار صادرات اولین محموله سنگ کوپ مرمر از طریق بندر شهید بهشتی چابهار/ استفاده از ظرفیت های استراتژیک بندر چابهار برای صادرات کالای معدنی
عاطفه کمالو | روان‌پزشک و روان‌درمانگر

مانند همه جوامع دیگر، جامعه ما نیز در حال گذر از ساختار سنتی به ساختار مدرنتر است. در ساختار سنتی مسئولیت‌ها در خانواده و نیز در جامعه، خط‌کشی واضح جنسیتی داشتند، به این معنا که بعضی از کارها زنانه و برخی دیگر کاملا مردانه در نظر گرفته می‌شد. رشد روانی انسان‌ها به این سمت حرکت کرده که این تفکیک جنسیتی کمرنگ‌تر شود تا جامعه بتواند از عملکرد تک‌تک اعضای خود در تمام امور استفاده کند. برای مثال روزگاری بود که رانندگی نقشی مردانه محسوب می‌شد اما پیچیدگی‌های زندگی مدرن و افزایش تقاضا برای فعالیت اشخاص سبب شد که به‌تدریج زنان ناگزیر شوند برای تامین نیازهای خود، فرزندان و خانواده‌شان پابه‌پای مردان رانندگی کنند. همچنین، بعضی از رشته‌های تحصیلی مانند مهندسی مواد یا ارتوپدی در نسل‌های قبل تک‌جنسیتی برگزار می‌شدند، در حالی‌که امروزه دانشجویانی از هر دو جنس با شرایط برابر در این رشته‌ها در حال تحصیل هستند. نمونه‌های این‌چنینی اثبات کرده است که  با وجود تفاوت‌های ساختاری و عملکردی در مغز زنان و مردان، مهارت‌ها در هر دو جنس قابل یادگیری هستند و البته استفاده‌ی بهینه از پتانسیل انسانی در جامعه، نیازمند نگاهی فراجنسیتی است. بدیهی است که هرگونه تغییر از الگوی رایج، در ابتدا با مقاومت روبه‌رو می‌شود و اولین نفراتی که هنجارشکنی می‌کنند،‌ هزینه زیادی برای مسیر متفاوتی که در پیش گرفته‌اند، پرداخت خواهند کرد. وقتی عملی مغایر با انتظار افراد صورت می‌گیرد، احساس ناامنی و اضطراب ایجاد می‌کند. بنابراین قابل پیش‌بینی است که وقتی یک زن می‌خواهد در امور دریانوردی که اطرافیان او تصور قبلی از حضور زنان در این حوزه ندارند، فعالیت کند با نگرانی خانواده و حتی خودش، مواجه شود. این نگرانی‌ها می‌تواند در شکل عصبانیت، مخالفت و یا قضاوت‌های منفی بروز یابد. پس برچسب‌هایی مثل «کار مردانه»، «تمایل غیرطبیعی»، «هنجارشکنی»، «خودخواهی» و غیره، تلاش برای منصرف کردن فرد از تمایلش و بازگشتن احساس امنیت به خانواده خواهد بود. تحمل کردن فضای قضاوتی منفی انرژی زیادی می‌خواهد چون شخص باید به‌جز تحمل احساس اضطراب خود و شرایط سختی که تاکنون زیرساختی برای فعالیت او نداشته، در برابر مخالفت دیگران نیز تاب بیاورد. یک علت دیگر برای احساس ناامنی، نداشتن اطلاعات کافی است. ابهام در انسان‌ها اضطراب ایجاد می‌کند. از آن‌جا که مشاغل حوزه‌ی دریانوردی برای اکثر مردم کشور، به استثنای ساکنان مناطق مجاور دریا، ناآشناست تمایل یک عضو خانواده برای اشتغال در فضای مبهم، پیام خطر محسوب می‌شود و طبیعتا برای کاهش احساس خطر، رد کردن کامل این گزینه آسان‌تر از تلاش برای کسب اطلاعات و خروج از ابهام است. از این منظر، معرفی و ارائه اطلاعات در سطح جامعه که سبب می‌شود مردم به‌صورت غیرفعالانه اطلاعات مورد نیازشان را به دست بیاورند، می‌تواند ابهام و در نتیجه، اضطراب آن‌ها را کاهش دهد. وقتی دانسته‌های افراد کافی نیست، شکاف اطلاعاتی‌شان را با حدس‌زدن پر می‌کنند و این حدس‌ها اغلب دچار خطاهایی در تفکر منطقی است. مثلا با شنیدن کلمه «دریانوردی»، حضور طولانی‌مدت در سطح آب در ذهن فرد خطور می‌کند که با ساختار خانواده‌های ایرانی و تقسیم وظایف (که پرورش فرزندان را بیشتر بر عهده مادر می‌گذارد) مغایرت دارد. در حالی‌که می‌دانیم مشاغل متعددی در این حوزه وجود دارد که تمام آن‌ها نیاز به حضور چندماهه در دریا ندارد و لذا تعارضی با نقش خانوادگی زنان ایجاد نمی‌کنند. قطعا آموزش عمومی برای آشنایی جامعه با سازمان بنادر و دریانوردی، تاثیر مهمی در نزدیک کردن دیدگاه مردم به واقعیت خواهد داشت.

یکی دیگر از موانع اشتغال زنان در تمام حوزه‌ها، نگرش فرهنگی به کار کردن زنان است. متاسفانه این دیدگاه که اشتغال زنان فقط در زمینه‌ی کمک به اقتصاد خانواده شناخته می‌شود، باعث شده است که بخش زیادی زنان ایرانی در برنامه‌ریزی بلندمدت زندگی خود، اشتغال را لحاظ نکنند.
 تجربه‌ی شخصی من در مطب روان‌پزشکی این بوده است که وقتی درباره‌ی شغل یک زن از او سؤال می‌پرسیم، به دفعات اتفاق می‌افتد که با این پاسخ مواجه می‌شویم: «کار نمی‌کنم چون ما نیاز مالی نداریم.» این در حالی است که شاید کوچک‌ترین فایده اشتغال، کسب درآمد باشد. فعالیت شغلی در رشد و تکامل فکری و هیجانی، پرورش توانایی‌های ارتباط با دیگران، حفظ سلامت مغزی و روانی، افزایش اعتمادبه‌نفس و استقلال و شکل‌گیری هویت فردی نقش بسزایی دارد. اگرچه با افزایش آگاهی و تجربه جامعه از اشتغال زنان، این باور در شهرهای بزرگ در حال تغییر است، هنوز راه زیادی تا بهره‌گیری از یک نیمه‌ی توانای جامعه باقی است، چرا که استان‌های مجاور دریا در کشور ما، فاصله زیادی از ابرشهری مثل تهران دارند، به‌طور کلی زنان شاغل و به‌طور خاص زنان شاغل در امور دریانوردی، سهم کمی از جمعیت زنان را تشکیل می‌دهند. باورهای فرهنگی مذکور همراه با ناآگاهی، نقش مقابله‌ای قدرتمندی در اشتغال زنان دارد. لازم است بدانیم که باورهای فرهنگی در طول دهه‌ها و قرن‌ها با سبک زندگی مردم مطابقت پیدا کرده است. این باورها، در نسل‌های قبل به کارکرد جوامع کوچک و بزرگ کمک کرده‌اند؛ اما انسان موجودی پویاست و با توجه به پیشرفت علم و تکنولوژی، نیازهای جوامع بشری تغییر می‌کنند. هر موجود زنده‌ای که نتواند همگام با تغییر نیازها و شرایط بیرونی تغییر کند، پس از چندی قادر به تامین نیازهای خود نخواهد بود و بقای او با مشکل مواجه می‌شود. از این منظر، قواعد و پیش‌داوری‌ها و باورهای فردی و فرهنگی باید با سبک زندگی جدید و نیازهای موجود سازگار شوند. در زندگی پیچیده‌ی امروز فعالیت شغلیِ تنها یک فرد بزرگسال از یک خانواده، نمی‌تواند جوابگوی نیازهای تمام افراد خانواده باشد و زنان ناگزیر از فعالیت اجتماعی و مردان ناگزیر از بر عهده گرفتن مسئولیت‌هایی از فرزندان و خانواده خواهند بود.
از این‌رو برنامه‌ریزی مناسب، آموزش‌های همگانی درباره‌ی حوزه دریانوردی، پایه‌ریزی امکان آموزش دانش و مهارت‌های شغلی این سازمان برای زنان، همگام با مردان، می‌تواند فرصت‌های شغلی حائز اهمیتی در سال‌های بعد مهیا کند.
۲۸ مرداد ۱۳۹۸ ۱۱:۰۳
کد خبر : ۴۷,۷۰۰

نظرات بینندگان

تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید