flag

لایروبی:

در اداره کل بنادر و دریانوردی استان سیستان و بلوچستان، نیاز های لایروبی بر اساس لازمه های دریانوردی ایمن در مناطق و آبراه های قابل کشتیرانی تعریف می گردد، بدین منظور و بر اساس ساختار شناور های متردد و نیز طرح های توسعه آتی بر اساس چشم انداز های دریایی، نیازسنجی لایروبی با هیدروگرافی منطقه، انجام می گردد. همچنین در زمینه نگهداری اعماق موجود بر اساس میزان نرخ رسوب و سایر پارامترهای موثر و تهیه نقشه هیدروگرافی اولیه لایروبی انجام می گردد. استفاده از لایروبهای مختلف بر اساس اعماق منطقه، آبخور شناور لایروب، موانع موجود، جنس بستر و میزان سختی آن و ... انجام می گیرد.

این رسوب گذاری در کانال های دسترسی بنادر یک مشکل عمده برای مسئولان بندر و همچنین شناورهایی است که در این کانا ل ها تردد می نمایند. این پدیده علاوه بر تحمیل هزینه های سنگین به بندر، خطراتی را در این بخش حیاتی از بندر برای شناورها بوجود می آورد.

اتحادیه بین المللی بنادر(IAPH)  در نشست خود در سال1983در ونکور کانادا، عنوان­ می­نماید "اساساً" کلیه بنادر مهم جهان به انجام لایروبی منظم و دوره­ائی نیاز دارند تا کشتی­ هایی را که در امر تجارت داخلی یا بین المللی فعالیت دارند را پذیرا باشند و اضافه می­نماید "لایروبی برای ایجاد اطمینان در حرکت کشتی­ها که بر اقتصاد اکثر کشورهای جهان موثر می­باشد، ضرورت دارد".

عمده ­ترین اهداف لایروبی در حوزه دریایی:

1.      ناوبری  Navigation

2.      احداث و بازیابی زمین Construction & Reclamation

3.      ایجاد مسیر برای جاگذاری لوله و کابل های زیر آبیGeneral Uses Like Under Water Foundation For Pipe Line

4.      نگهداری، افزایش با بهبود راه آبی بنادر و کانالها Maintaining, Increasing or Otherwise Improving Waterways, Harbors & Channels.

5.      ایجاد (احداث) بنادر، حوضچه­ها، لنگرگاه یا حوضچه توقف مخصوص قایقهای کوچک و تسهیلات دیگر برای ناوبری

.Creation Harbors, Basins, Marinas & Other Facilities for Navigation

انواع  دستگاه­های لایروب­:

لایروب­ها براساس روشی که برای حمل مواد کنده شده از بستر  دریا به سطح آب به کار می­برند در دو گروه اصلی طبقه­بندی می­شوند اما دسته سومی هم وجود دارند که از بقیه لایروب ها کوچکتر یا  منحصر به فرد هستند و عمدتاً برای لایروبی­های خاص یا انتقال و تخلیه مواد کاملاً خاص ساخته شده­اند، بنابراین لایروبها در سه دسته ذیل طبقه­بندی شده­اند:

* لایروب­های مکانیکی                  * لایروب­های هیدرولیکی                   * لایروب­های خاص

 

 

لایروب­های مکانیکی: 

وجه مشخصه این لایروبها در این است که فاز کندن و حفاری مصالح به صورت مکانیکی و از طریق یک جام یا چنگک انجام می‌شود ودر هنگام تخلیه مصالح لایروبی شده، این مواد به صورت جامد مانده و در آب حل نمی‌شوند. در هنگام استفاده از این لایروب­ها معمولا" یک یا چند دستگاه بارج برای حمل مصالح لایروبی شده بکار برده می شوند لذا راندمان این لایروب‌ها چندان زیاد نیست. انواع مختلف این نوع لایروبها شامل:

لایروب سطلی (Bucket chain dredger)                   لایروب چنگک‌دار (Grab dredger)

لایروب بیل مکانیکی (Backhoe dredger)                 لایروب قاشقی (Dipper dredger)

 

لایروب های هیدرولیکی:

در لایروبهای هیدرولیکی، مواد لایروبی بوسیله لوله ‌های مکش و به کمک پمپ و به طریق هیدرولیکی و یا عملکرد توأم ابزار مکانیکی و سیستم هیدرولیک،‌کنده و حمل می‌شوند. ‌لذا برای حمل مواد لایروبی شده الزامی به استفاده از وسیله نقلیه واسط مانند بارج ‌نمی ‌باشد. به همین دلیل است که راندمان لایروب های هیدرولیکی بالاتر و حدود 3 تا 10 برابر راندمان لایروب های مکانیکی مشابه می‌ باشد. برخی از انواع لایروب های هیدرولیکی که تفاوت آنها در نحوه کندن و بارگیری مواد لایروبی می‌باشد شامل:

·         لایروب مکنده تیغه دار (Cutter suction dredger (C.S.D.))

·         لایروب مکنده سطل دار (Bucket wheel dredger (B.W.D.))

·         لایروب مکنده (Suction dredger (S.D.))

·         لایروب مکنده مخزندار (Trailing suction hopper dredger (T.S.H.D.))

·         لایروب خاکروبه‌ای (Dustpan dredger)

 

لایروب‌های خاص:

این لایروب ها برای مقاصد خاص و پروژه‌های خاص طراحی و ساخته می‌شوند و استفاده از آن ها جنبه فراگیر ندارد. برخی از این لایروب ها عبارتند از :

·         لایروب ‌های دوزیست (Amphibious dredger)

·         لایروب های آبهای عمیق (Offshore dredger)

·         لایروب های تراشنده (Scraping dredger)

·         لایروب های چند منظوره (Multipurpose dredger)

این گونه لایروب ها صرفاً‌به منظور لایروبی بکار نمی‌روند و چند منظوره‌اند و یا اینکه مانند لایروب های آب های عمیق بیشتر شبیه یک سکوی شناور عمل می‌کنند تا یک واحد لایروبی معمولی.

 

پروژه های در حال اجرا:

1-        در این بندر به منظور افزایش عمق ایمن شناورها و  ناوبری آسان تر، از لایروب هاپرساکشن مکران 1 جهت انجام عملیات لایروبی کانال دسترسی و حوضچه بندر استفاده گردیده است.

2-      با عنایت به هیدروگرافی های صورت گرفته و مشکلات ناشی از به گل نشستن شناور ها در جزر و مد در اسکله صیادی شهدای هفت تیر، این اداره کل در راستای مسئولیت های اجتماعی خود اقدام به اجرای عملیات لایروبی اسکله مذکور در آبان ماه 1402 توسط لایروب چنگکی و بیل مکانیکی نموده است.

 

شناور لایروب

اسکله هفت تیر

اسکله هفت تیر2

اسکله هفت تیر4

اسکله هفت تیر3

 

 

  به منظور ارتباط با کارشناسان واحد مربوطه می­ توانید با شماره­ های زیر تماس حاصل فرمایید.

کارشناس مسئول واحد – خط ارتباطی مستقیم: 05431283222

کارشناس لایروبی و هیدروگرافی – خط ارتباطی مستقیم: 05431283255 – 05431283256

فکس: 05435321215

ایمیل:   Nrigi@pmo.ir


تاریخ بروزرسانی : ۲۸ مهر ۱۴۰۳ ۱۲:۴۶

  

هیدروگرافی:

بخش آبنگاری از جمله قسمت های زیر مجموعه اداره حفاظت و ایمنی دریانوردی است که ملزم به رعایت قوانین سازمان بین المللی دریانوردی IMO و همچنین سازمان جهانی هیدروگرافی IHO می باشد . 

 هیدروگرافی یا آبنگاری به عنوان یک علم بسیار مهم در مدیریت منابع آب، امنیت ناوبری، تحقیقات در زمینه محیط زیست و مطالعه تغییرات آبهای سطحی، اهمیت ویژهای دارد و دانش در این حوزه باعث بهبود استفاده از منابع آب و حفاظت از محیط زیست می شود. به عبارت دیگر هیدروگرافی به علمی اطلاق می شود که به تحلیل و بررسی جریان ها، ارتفاعات سطح آب ، توپوگرافی بستر ، تغییرات شوری ، دما، هدایت الکتریکی و سایر ویژگی های آب ها می پردازد. هیدروگرافی در کنار دیگر رشته هایی مانند جغرافیای آبیاری و زهکشی، علم زمین شناسی ، اقیانوس شناسی ، علم محیطی و دیگر حوزه های مرتبط کاربرد دارد. در هیدروگرافی، داده هایی مانند ارتفاع ها، تغییرات شوری، دما و سایر ویژ گیهای آب به منظور تهیه نقشه ها، نمودارها مختلف جمع آوری و تجزیه و تحلیل می شوند. این اطلاعات درزمینه های مختلف مانند تجهیزات و نقشه های ناوبری، مدیریت سیلاب و طوفان، تحقیقات محیطی و حفاظت از منابع آب استفاده میشوند .

هیدروگرافی در بنادر و مناطق ساحلی اهمیت مضاعف برخوردار است و به صورت مختصر میتوان گفت که کاربردهای آن به مدیریت امنیت ناوبری ،زیرساخت های دریایی، محیط زیست و توسعه بنادر مرتبط می شود. در زیر به برخی از مهمترین کاربردهای هیدروگرافی در بنادر اشاره شده است:

•کنترل و مدیریت آب های ساحلی: هیدروگرافی به کنترل تغییرات آبی در نواحی ساحلی و بنادر کمک می کند. این اطلاعات به تشخیص سیلاب ها، جریان های آبی و تغییرات سطح آب در مناطق ساحلی می پردازد.

• مدیریت امنیت ناوبری: هیدروگرافی در تشخیص خطرات ناوبری مانند عوارض زیرآبی، موانع غیر قابل رؤیت از سطح آب و موارد دیگر به امنیت ناوبری کمک میکند.

• توسعه و مدیریت بنادر: هیدروگرافی به تهیه اطلاعات زیرساختی برا ی توسعه و بهبود بنادر کمک می کند. این اطلاعات شامل تغییرات ساحلی ، زیرساخت های زیرآبی و قابلیت دسترسی به سواحل است.

• تهیه نقشه های توپوگرافی بستر: هیدروگرافی به تهیه نقشه های توپوگرافی بستر دریا و آب های ساحلی و بنادر می پردازد. این نقشه ها برای ناوبری امن و مدیریت امور دریایی ضروری هستند.

• حفاظت از محیط زیست: با تجزیه و تحلیل اطلاعات محیط زیرآبی و آبهای ساحلی، هیدروگرافی به شناسایی تغییرات محیطی و تأثیرات ناشی از فعالیت های انسانی و طبیعی کمک می کند.

 •جستجو و نجات در دریا: در مواقع بحرانی مانند حوادث ناوبری و فرار و آسیب دیدن افراد در دریا، اطلاعات هیدروگرافی به تشخیص محل و موقعیت دقیق افراد کمک می کند.

به منظور ایمنی تردد واحدهای شناور در محدوده تحت حاکمیت، این اداره کل اقدام به همکاری با تهیه کنندگان نقشه های دریایی نموده است . بدین منظور بخش هیدروگرافی می بایست کلیه مناطق قابل دریانوردی موجود در منطقه  تحت حاکمیت را جهت تردد ایمن و کارآمد شناسایی نموده و در نقشه های دریایی خود جهت دریانوردان مشخص نماید. این عوارض شامل نقاط کم عمق، بویه ها ، کانالهای دسترسی به بنادر، موج شکن ها، حوضچه ها و اسکله ها می باشد . بالطبع با نگاه کردن به نقشه های هیدروگرافی و بررسی اعماق ثبت شده برروی آن، دریانوردان می توانند مسیر ایمن و مناسب را انتخاب نمایند . بر این اساس بر حسب نیاز اداره قسمت آبنگاری نسبت به تهیه نقشه اقدام می نماید و چنانچه منطقه ای کم عمق بوده و جهت دریانوردی ایمن نباشد مراتب به بخش لایروبی جهت انجام عملیات لایروبی اعلام و نهایتاً تعیین احجام لایروبی توسط قسمت آبنگاری صورت می پذیرد .

مهمترین و کاربردی ترین دستاورد عملیات هیدروگرافی در جهت حفظ ایمنی تردد شناورها در مناطق دریایی، تهیه نقشه های دریایی است. 

در حال حاضر آبنگاری در حال متحول شدن می ‌باشد و تغییرات بنیادی در فناوری مربوط به اندازه‌گیری در آن رخ داده است. سامانه ‌های عمق‌ یابی چند پرتویی و لیزری هوایی پوشش کاملی از بستر منبع آبی را در مقایسه با اندازه‌گیری‌ در روش ‌های عمق‌ یابی پروفیل ‌برداری در اختیار قرار می‌ دهد. قابلیت تعیین دقیق موقعیت داده بر روی زمین به مقدار زیادی توسط سامانه ‌های تعیین موقعیت ماهواره‌ای افزایش یافته است. با ترکیب رقومی و آنی سیستم‌ های تعیین موقعیت ماهواره‌ای و عمق‌ یاب‌ های الکترواکوستیکی رقومی قادر به ثبت حجم زیادی از داده‌ های دقیق آبنگاری برای تهیه نقشه ‌های دقیق برای امور ناوبری و مهندسی می‌ باشند.

دستگاه‌ های اندازه‌گیری عمق به‌صورت زیر دسته‌بندی می‌شوند:

الف- دستگاه ‌های عمق ‌یاب تک پرتویی که به دقتی بهتر از دسیمتر در آب ‌های کم عمق ‌دست یافته‌اند.

ب- فناوری عمق ‌یابی چند پرتویی که درحال توسعه سریع بوده و امکانات بالفعل فراوانی را برای بررسی کامل و دقیق بستر در اختیار قرار می ‌دهد.

پ- عمق ‌یابی به‌ صورت لیزر هوایی، فناوری جدیدی است که در نقشه ‌برداری از آب ‌های کم عمق و زلال بسیار سودمند است.

 پس از تهیه نقشه های هیدروگرافی در بنادر و آنالیز آنها، پروژه هایی جهت انجام عملیات لایروبی (تعمیق یا نگهداری) بمنظور حفظ عمق کانال ها و ایمنی تردد شناورها آغاز میگردد. 

هیدروگرافی چند پرتوی (Multibeam)

عملیات هیدروگرافی یا آب نگاری با پیشرفت فناوری در دهه های اخیر تحت تأثیر قرار گرفته و تغییرات بسیاری را در خود جا داده است. یکی از نمونه های تکنولوژی نوین در حوزه هیدروگرافی، استفاده از سیستم عمق یابی چند پرتوی Multi Beam است. این سیستم توانایی برداشت هم زمان تعداد زیادی پرتو صوتی را دارد. این امکان برای تجزیه و تحلیل دقیق تر و تصمیم گیری بهتر در امور هیدروگرافی بسیار مفید است.

تطابق با تغییرات فناوری و بهره برداری از تجهیزات و روش های جدید در هیدروگرافی علاوه بر ارتقاء کیفیت و دقت عملیات به کارشناسان این فرصت را می دهد تا به بهبود فرآیند ها و مدیریت منابع بپردازند و نتیجه گیری دقیق تری را در اختیار داشته باشند. این سیستم شامل عمق یاب سیستم تعیین موقعیت افقی شناور، سیستم تصحیحات حرکتی شناور و در نهایت قسمت پردازش داده های هیدروگرافی هست که در ادامه به معرفی و شرح نحوه عملکرد آنها می پردازیم.

سامانه برداشت Multi Beam

در سیستم Multi Beam اکوساندر به جای استفاده از یک Beam یا موج صوتی تکی از تعداد زیادی Beam در زوایای مختلف استفاده می کند. به دستگاه و نوع سیستم بستگی دارد که تعداد  Beamها چقدر باشد. این قابلیت باعث می شود که در هنگام حرکت بر روی خطوط هیدروگرافی علاوه بر اندازه گیری عمق در امتداد خطوط طراحی شده اندازه گیری های عمقی در اطراف مسیر حرکت نیز صورت بگیرد. به این ترتیب در واقع بین خطوط هیدروگرافی نیز اندازه گیری انجام می شود و اطلاعات عمق به صورت پیوسته و دقیق جمع آوری می شود.

 

عمق یاب

 

سیستم عمق یابی Multi Beam در حوزه هیدروگرافی به عنوان یک فناوری نوآورانه مورد استفاده قرار میگیرد. در برداشت جزییات به روش Multi Beam نقشه نهایی به صورت پیوسته و کامل برداشت شده و نیازی به درون یابی میان خطوط برداشت نیست. این روش در به دست آوردن دقیق حجم لایروبی و همچنین پیدا کردن مغروقه ها می تواند بسیار مفید باشد.

در همین راستا اداره ایمنی و حفاظت دریایی به منظور به روز کردن عمق ایمن بنادر تحت نظارت خود، عملیات هیدروگرافی مولتی بیم که از دقت بالای برخوردار می باشد را در در ماه 1402 به انجام رسانیده است.

پایلوت

هیدروگرافی بندر

 

 

 

 

به منظور ارتباط با کارشناسان واحد مربوطه می­ توانید با شماره­ های زیر تماس حاصل فرمایید.

 

کارشناس مسئول واحد – خط ارتباطی مستقیم: 05431283222

کارشناس لایروبی و هیدروگرافی – خط ارتباطی مستقیم: 05431283255 – 05431283256

فکس: 05435321215

ایمیل:   Nrigi@pmo.ir


تاریخ بروزرسانی : ۲۸ مهر ۱۴۰۳ ۱۲:۴۴

علائم کمک ناوبری ( چراغ های دریایی):

علائم کمک ناوبری به دریانوردان این امکان را می دهد تا موقعیت و مسیر دریانوردی ایمن و خطرات و موانع دریایی احتمالی را شناسایی کنند. علائم کمک ناوبری بصورتی هستند که از راه دور قابلیت مشاهده شدند را دارند و شکل ظاهری و موقعیت جغرافیایی قرار گرفتن آنها معانی متفاوتی دارد و دریانورد، قادر است با شناسایی آنها مسیر بهتر و ایمن را در پیش گرفته و از خطرات احتمالی جلوگیری نماید.

علائم کمک ناوبری انواع مختلفی مانند: بویه، بیکن، فار، فانوس و... دارند

سرویس های ادواری علائم کمک ناوبری:

واحد علائم کمک ناوبری اداره ایمنی و حفاظت دریایی بندر چابهار از طریق پیمانکار مسئولیت نصب و سرویس های ادواری علائم را بر عهده دارد، سرویس ادواری شامل شستشوی ماهانه علائم کمک ناوبری، بررسی دوره ای علائم ناوبری، بازدید از اتصالات و قطعات برقی و الکترونیکی علائم کمک ناوبری و متعلقات مربوطه، همچنین بازدید و ولتاژگیری از باتری ها و صفحات خورشیدی، ترمیم یا تعویض قطعات معیوب و بازدید از تجهیزات سیستم مانیتورینگ علائم کمک ناوبری و بررسی صحت کارکرد آنها می باشد.

•       سرویس 15 روزه: شامل شستشو لنترن ، سولار و بدنه بویه و بیکن

•         سرویس 2 ماهه: سرویس علائم خارج از محدودی بندری

•         بازدید زیر آبی 6 ماهه: بازدید و فیلم برداری از تجهیزات زیرآبی بویه ها توسط غواص

•         سرویس سالیانه زیر آبی: شامل تعمیرات زیرآبی ،رنگ آمیزی توسط شناور حجاز66

انواع علائم کمک ناوبری:

بویه: بویه ها اجسام شناوری هستند که برای نشان دادن ناحیه مناسب برای عبورکشتی ها و راهنمایی آنها در مدخل بنادر و کانال ها و آبراه های قابل کشتیرانی و… در سطح آبها نصب می شوند.

انجمن بین المللی چراغهای دریایی( IALA ) پنج نوع بویه و در دو سیستم A و B  طراحی کرده است که در زیر مناطق جهان به تفکیک  A  و B  نشان داده شده است. 

1)       علائم لترال (Lateral Marks )

2)     علائم کاردینال (Cardinal Marks )

3)    علائم مربوط به خطر پنهان (Isolated Danger Marks)

4)     علائم آبهای ایمن (Safe Water Marks)

5)   
علائم ویژه (Special marks )

علائم ناوبری1

International Association of Marine Aids to Navigation and Light House Authority

 علائم لترال در دو ناحیه  A و B متفاوت هستند اما چهار نوع دیگر از بویه ها در هر دو سیستم ، یکسان هستند.

بیکن : سازه هایی ثابتی هستند که پایه های فلزی و پلی اتیلن آن در سواحل، موج شکن ها و یا آبهای کم عمق نصب می شود و نوع علامت آن باتوجه به محل استقرار براساس علامت گذاری بویه ها شکل خواهد گرفت.بندر چابهار دارای 2 فروند بیکن سبز در موج شکن اسکله شهید بهشتی، 1 فروند بیکن سبز در موج شکن اسکله شهید کلانتری است و همچنین 1 فروند بیکن قرمز در اسکله طرح توسعه شهید بهشتی نصب شده است.

فار و فانوس دریایی: در قسمت انتهایی دماغه های سواحل چراغ با ارتفاع کانونی بالا نیاز می باشد که معمولا از یک دکل فلزی با ارتفاع زیاد به عنوان فار دریایی استفاده می شود .

فانوس های دریایی موارد استفاده بسیار زیادی داشته و در مناطق مختلف به کار برده می شود. مثلا در دماغه ها، مدخل ها، مناطق خطرناک و یا نقاطی که لازم است به دریانوردان هشدار داده و آنها را از خطرات احتمالی آگاه کرد می توان نام برد. یکی از ویژگی های بسیار مهم فانوس های دریایی وجود چراغی در بالای آن است که ارتفاع قابل ملاحظه ای داشته و برد نورانی آن بسیار از بویه ها و دیگر علایم دریایی بیشتر و زیادتر است. فانوس های دریایی علاوه بر چراغ، به علایم دیگری نیز از قبیل سیگنال های مخصوص هوای مه آلود و غیره مجهز می باشند. در بعضی از مناطق جهت به کار انداختن علایم آن هنوز هم از نیروی انسانی استفاده می شود ولی در بیشتر کشورهای پیشرفته این سیستم به صورت خودکار انجام می شود. دکل فار بندر چابهار با ارتفاع حدود 36 متر در اسکله شهید بهشتی نصب و فعال می باشد .

بویه لترال: این علائم برای مشخص نمودن محدوده کانال ها و آبراهه ها جهت ورود و خروج از بنادر مورد استفاده قرار می گیرند . این علائم معمولا برای نشان دادن سمت چپ و راست مسیر ناوبری از دریا به سمت بندر به کار می روند. یعنی وقتی که کشتی می خواهد وارد بندر شود ، باید به این بویه ها توجه کند.بویه لترال

علائم لترال در سیستم های کمک ناوبری مشتمل بر دو نوع علامت با رنگ های قرمز و سبز به ترتیب با شماره های زوج و فرد می باشند. علامت سمت چپ بیشتر مربع شکل و قرمز است و در شب یک چراغ چشمک زن قرمز دارد.

علائم کمک ناوبری 2

علامت سمت راست بیشتر کله قندی یا مخروطی شکل و به رنگ سبز است و در شب یک چراغ چشمک زن سبز دارد.

بویه کاردینال: علائم کاردینال، بهترین و ایمن ترین جهت را برای عبور کشتی ها از سمت شمال، جنوب، شرق، غرب نشان می دهند. این علائم برای انتخاب مسیر ایمن در دریا توسط دریانوردان مورد استفاده قرار می گیرند و به چهار دسته شمالی، جنوبی، شرقی، غربی تقسیم می شوند.

یک کاردینال مارک ممکن است هر یک از موارد زیر را نشان دهد:

- عمیق ترین قسمت در یک ناحیه

- جهت(سمت) عبور ایمن از یک خطر

-  یک ویژگی خاص در یک کانال مانند پیچ، تقاطع، انتهای یک ناحیه کم عمق و ...

بویه کاردینال

علائم کاردینال از طریق سه ویژگی شناخته می شوند:

 -علامت بالایی: دو مخروط سیاه رنگ جدا از هم.

-رنگ: قطعات سیاه و زرد که جای قسمت سیاه با موقعیت نوک مخروط بالایی تعیین می شود.

-چراغ: علائم کاردینال در شب یک چراغ چشمک زن سفید دارند.

علائم کمک ناوبریی 7

 

 

  علائم آبهای ایمن (Safe Water Marks):

این نوع علامت برای نمایش دادن آب های ایمن به منظور ناوبری دریایی مورد استفاده قرار می گیرد و به طور معمول در ورودی هر بندر دیده می شوند و نمایانگر وجود مناطق آبی ایمن در این ناحیه بوده و عبور شناورها از چهار طرف علامت مذکور بلامانع است. 

علائم کمک ناوبری 4

 

علائم ویژه (Special marks):

برای مشخص نمودن یک نقطه دارای کاربری خاص و یا عارضه ویژه به کار برده میشود که عبارتند از:

-          علائم نمایشگر سیستم اخذ شده داده های اقیانوسی

-          علائم نمایش دهنده مناطق دپوی تجهیزات نظامی

-          علائم نمایشگر مناطق نظامی

-          علائم نمایشگر کابل ها و خطوط لوله زیر آبی

-          علائم مناطق تفریح گاه

 

علائم کمک ناوبری 5

 

 

علائم مربوط به خطرمجزاء : (Isolated Danger Marks)

این علائم  بیانگر خطری پنهان در یک ناحیه محدود می باشند که اطراف آن خطر، آبهای ایمن و قابل ناوبری وجود دارد و فقط باید به مکان این خطر پنهان که ممکن است صخره، کوه یخی، کشتی غرق شده یا حتی ناحیه ای که به طور غیرعادی نسبت به آبهای اطراف کم عمق تر می باشد، توجه نمود.

 علائم خطر پنهان از طریق سه ویژگی شناخته می شوند:

 -  رنگ: قطعات سیاه و قرمز

-   علامت بالایی: دو قطعه کروی شکل که به صورت عمودی و جدا از هم قرار گرفته اند.

-  چراغ: یک چراغ چشمک زن سفید با ریتم دو فلاش 6 یا 10 ثانیه باشد.

خطر مجزا علائم ناوبری

فار و فانوس دریای(Far-Lighthouse) :

در قسمت انتهایی دماغه های سواحل چراغ با ارتفاع کانونی بالا نیاز می باشد که معمولا از یک دکل فلزی با ارتفاع زیاد به عنوان فار دریایی استفاده می شود .

فانوس های دریایی موارد استفاده بسیار زیادی داشته و در مناطق مختلف به کار برده می شود. مثلا در دماغه ها، مدخل ها، مناطق خطرناک و یا نقاطی که لازم است به دریانوردان هشدار داده و آنها را از خطرات احتمالی آگاه کرد می توان نام برد. یکی از ویژگی های بسیار مهم فانوس های دریایی وجود چراغی در بالای آن است که ارتفاع قابل ملاحظه ای داشته و برد نورانی آن بسیار از بویه ها و دیگر علایم دریایی بیشتر و زیادتر است. فانوس های دریایی علاوه بر چراغ، به علایم دیگری نیز از قبیل سیگنال های مخصوص هوای مه آلود و غیره مجهز می باشند. در بعضی از مناطق جهت به کار انداختن علایم آن هنوز هم از نیروی انسانی استفاده می شود ولی در بیشتر کشورهای پیشرفته این سیستم به صورت خودکار انجام می شود. دکل فار بندر چابهار با ارتفاع حدود 36 متر در اسکله شهید بهشتی نصب  و فعال می باشد .

فار علائم کمک ناوبری

بیکن(Beacon):

سازه هایی ثابتی هستند که پایه های فلزی و پلی اتیلن آن در سواحل، موج شکن ها و یا آبهای کم عمق نصب می شود و نوع علامت آن باتوجه به محل استقرار براساس علامت گذاری بویه ها شکل خواهد گرفت. بندر چابهار دارای 2 فروند بیکن سبز در موج شکن اسکله شهید بهشتی،1 فروند بیکن سبز در موج شکن اسکله شهید کلانتری است و همچنین 1 فروند بیکن قرمز در اسکله طرح توسعه شهید بهشتی نصب شده است.

 

بیک علائم کمک ناوبری2 

                                                                            

لنترن (Lantern):

لنترن دریایی یکی از تجهیزات کمک ناوبری می باشد که برای اعلام هشدار و  افزایش ایمنی و جلوگیری از حوادث دریایی، بر روی بویه و بیکن ها به عنوان علامت شب نصب می شوند که انواع مختلفی دارند از جمله لنترن سرخود و لنترن کابل دار

لنترن سرخود: دستگاهی که منبع تغذیه (سولار و باطری) ، فتوسل  به همراه چراغ در یک پکیج قرار دارند.

لنترن کابل دار: دستگاهی که منبع تغذیه (سولارو باطری) و چراغ بصورت جداگانه نصب می شوند.

 

لیست علائم کمک ناوبری  

 به منظور ارتباط با کارشناسان واحد مربوطه می­ توانید با شماره­ های زیر تماس حاصل فرمایید.

 

کارشناس مسئول واحد – خط ارتباطی مستقیم: 05431283222

کارشناس علائم کمک ناوبری – خط ارتباطی مستقیم: 05435321036

فکس: 05435321215

ایمیل:  Ghdalir@pmo.ir